Poznań Game Arena 2026. Gamingowe święto, ogromne kolejki i dwa dni pełne wrażeń

Poznań Game Arena 2026

Poznań Game Arena 2026 za nami. Tegoroczna edycja jednego z największych wydarzeń gamingowych w Polsce przyciągnęła miłośników gier, nowych technologii i popkultury. Przez dwa dni miałam okazję przekonać się, co przygotowali wystawcy, sprawdzić interaktywne atrakcje i poczuć atmosferę targów. Nie zabrakło pozytywnych zaskoczeń, ale również kilku niedociągnięć, które potrafiły skutecznie utrudnić zwiedzanie.

W dniach 23–25 października 2026 roku Międzynarodowe Targi Poznańskie ponownie stały się miejscem spotkań gamingowej społeczności. Poznań Game Arena zaoferowało odwiedzającym szeroki wybór atrakcji, od prezentacji gier i interaktywnych stanowisk, przez konkursy i turnieje, aż po spotkania z twórcami internetowymi.

Sama uczestniczyłam w wydarzeniu w piątek i sobotę. Dwa dni wystarczyły, aby przekonać się, jak różnorodne potrafi być PGA, ale zdecydowanie nie wystarczyły, żeby zobaczyć wszystko.

Hale 7 i 8. Interaktywna rozrywka i konkursowe emocje

Jednym ze stanowisk, które szczególnie zapadły mi w pamięć, było stoisko Alior Banku. Marka przygotowała interaktywną grę zręcznościową, w której sterowanie odbywało się za pomocą ruchów ciała, przede wszystkim dłoni. Wymagało to refleksu, koordynacji i odrobiny sprawności fizycznej. Była to ciekawa odmiana od tradycyjnego grania na kontrolerze.

Nie mniej interesująco prezentowała się strefa RTV Euro AGD. Na odwiedzających czekały quizy, konkursy z nagrodami, popcorn, wata cukrowa oraz przestrzeń przeznaczona do odpoczynku. Wśród licznych atrakcji szczególne emocje wzbudzała możliwość wygrania telewizora.

Sama niewiele brakowało, a wróciłabym z targów z nowym sprzętem. Ostatecznie telewizora nie przywiozłam, ale przynajmniej mam o czym opowiadać.

W tej części targów uwagę przyciągała również scena główna, na której odbywały się rozgrywki i wydarzenia z udziałem znanych twórców. Jednym z oglądanych przeze mnie pojedynków była rozgrywka z udziałem Grafa.

Hala 5. CD Projekt RED, Disney i Cyberpunk: Edgerunners

Hala 5 oferowała kolejną porcję atrakcji, a jednym z najciekawszych punktów było stoisko CD Projekt RED.

Wśród przygotowanych aktywności znalazł się automat, w którym można było wygrać puszkę Red Bulla, wykonując wiedźmińskie znaki. Pomysłowe wykorzystanie motywów znanych z uniwersum Wiedźmina stanowiło ciekawą formę interaktywnej zabawy.

Niestety, nie udało mi się dostać na przygotowany pokaz. Ogromne zainteresowanie sprawiało, że skorzystanie z części atrakcji wymagało sporo cierpliwości, a czasami zwyczajnie okazywało się niemożliwe.

Na uwagę zasługiwało również stoisko Disneya, gdzie można było spróbować swoich sił w interaktywnej grze przeznaczonej dla dwóch osób. Zadaniem uczestników było ustabilizowanie systemu poprzez naciskanie odpowiednich przycisków. Liczyły się przede wszystkim refleks, szybkość reakcji i współpraca. Choć zasady wydawały się proste, sama rozgrywka wymagała skupienia i dobrej koordynacji.

Nieco mniej pozytywne wrażenia pozostawiła dostępność atrakcji na stoisku Rebel. Odwiedzający mogli tam zagrać w karciankę osadzoną w uniwersum Cyberpunk: Edgerunners. Problemem była jednak liczba stanowisk. Przygotowano zaledwie sześć stolików, co przy ogromnym zainteresowaniu przekładało się na bardzo długie kolejki.

Rozczarowaniem okazała się także dostępność produktów. Boostery związane z Cyberpunk Trading Card Game (TCG) wyprzedały się już w piątek około godziny 12:00. Tym samym osoby odwiedzające targi w sobotę nie miały nawet możliwości ich zakupu.

To jeden z tych aspektów, które pozostawiały niedosyt. Trudno bowiem oczekiwać, że każdy uczestnik zdobędzie wymarzony produkt, jednak tak szybkie wyczerpanie zapasów podczas trzydniowego wydarzenia budzi pytania o przygotowanie oferty do skali zainteresowania.

KFC i Visa. Turnieje, quizy i gigantyczny kubełek

W hali 5 nie zabrakło również atrakcji przygotowanych przez marki niezwiązane bezpośrednio z produkcją gier.

W strefie KFC, z którą związana była także marka Visa, odbywały się turnieje gier oraz quizy. Uczestnicy mogli sprawdzić swoją wiedzę i umiejętności, a przy okazji wziąć udział w kolejnych targowych aktywnościach.

Trudno było też przeoczyć gigantyczny kubełek KFC, stanowiący jeden z najbardziej charakterystycznych elementów tej przestrzeni.

Strefa indie i powrót do klasyki

Poznań Game Arena to nie tylko wielkie marki i rozbudowane stoiska. Wśród targowych atrakcji znalazło się również miejsce dla twórców niezależnych.

Podczas wizyty w strefie indie moją uwagę przyciągnęło Orbital Drift. Choć nie miałam okazji osobiście przetestować produkcji, sam tytuł zapadł mi w pamięć i trafił na listę gier, którym chciałabym przyjrzeć się bliżej.

Zdecydowanie więcej czasu udało mi się spędzić w strefie retro, gdzie można było powrócić do klasycznych produkcji. Sama miałam okazję zagrać w Superfrog, kultową platformówkę studia Team17 z 1993 roku, na sprzęcie nawiązującym do Amigi 1200.

Wśród współczesnych technologii i coraz bardziej rozbudowanych mechanik taki powrót do przeszłości był przyjemną odmianą. To również przypomnienie, że dobra zabawa nie zawsze wymaga najnowszej grafiki i sprzętu za kilka tysięcy złotych.

Cosplay i znane twarze polskiego gamingu

Nieodłącznym elementem Poznań Game Arena byli również cosplayerzy, których podczas tegorocznej edycji zdecydowanie nie brakowało. Różnorodność kostiumów i obecność osób wcielających się w postacie znane z popkultury dodatkowo podkreślały charakter wydarzenia.

PGA było również okazją do zobaczenia znanych twórców internetowych i przedstawicieli polskiej sceny gamingowej. Podczas zwiedzania miałam okazję obserwować między innymi Ziemniaka, Grafa oraz Jarosława „pashaBicepsa” Jarząbkowskiego, którzy angażowali się w różne aktywności organizowane na targach.

Ich obecność przypominała, że PGA to nie tylko prezentacje produktów, ale przede wszystkim miejsce spotkań społeczności, która na co dzień funkcjonuje głównie w przestrzeni internetowej.

Nie samymi grami człowiek żyje. Gastronomia na PGA

Po kilku godzinach przemierzania targowych hal przychodził moment, w którym trzeba było pomyśleć również o jedzeniu.

Oferta gastronomiczna opierała się przede wszystkim na produktach Żabki i Red Bulla. Do wyboru były między innymi panini, pizza, nachosy oraz ciepłe i zimne napoje. Alternatywą pozostawały dwa food trucki. Jeden serwował frytki, natomiast drugi dania z grecką pitą.

Wybór nie był szczególnie rozbudowany, zwłaszcza biorąc pod uwagę skalę wydarzenia. Pozwalał jednak na szybkie uzupełnienie energii przed powrotem do zwiedzania.

Co ciekawe, Żabka przygotowała również własną strefę z grami na platformie Triki, dzięki czemu obecność marki nie ograniczała się wyłącznie do gastronomii.

Organizacja. Piątek spokojny, sobota pełna tłumów

Pod względem komfortu zwiedzania różnica między piątkiem a sobotą była wyraźnie odczuwalna.

Pierwszego dnia można było stosunkowo swobodnie przemieszczać się pomiędzy stoiskami i korzystać z przygotowanych atrakcji. W sobotę sytuacja wyglądała już zupełnie inaczej. Targowe hale wypełniły się tłumami, a kolejki do popularnych stanowisk potrafiły skutecznie zniechęcić do oczekiwania.

Osobną kwestią był wszechobecny hałas. Muzyka, zapowiedzi ze scen, dźwięki gier i rozmowy tysięcy uczestników tworzyły charakterystyczną atmosferę PGA, ale po kilku godzinach stawały się zwyczajnie męczące.

Najbardziej uciążliwym problemem okazał się jednak zasięg sieci komórkowych, a właściwie jego brak. Wydarzenie tej skali wymaga sprawnej komunikacji, szczególnie gdy uczestnicy chcą kontaktować się ze znajomymi, publikować materiały czy sprawdzać informacje. Niestety, korzystanie z telefonu potrafiło być sporym wyzwaniem.

Na plus należy natomiast zaliczyć organizację szatni. Jedna z nich znajdowała się w hali 8A, a korzystanie z niej przebiegało sprawnie również w bardziej zatłoczoną sobotę. Pozostawienie odzieży kosztowało 8 zł, natomiast przechowanie większego bagażu wiązało się z wyższą opłatą.

Akredytacja prasowa. Wstęp to nie wszystko

Osobną kwestią, na którą chciałabym zwrócić uwagę z perspektywy redaktorki Levelion, jest organizacja pracy mediów podczas wydarzenia.

Posiadana przeze mnie akredytacja prasowa uprawniała do wejścia na teren targów, jednak nie odczułam, aby wiązały się z nią dodatkowe udogodnienia ułatwiające przygotowanie materiału dziennikarskiego.

Nie chodzi tutaj o omijanie kolejek czy uprzywilejowane traktowanie. Warto jednak zastanowić się nad rozwiązaniami, które pozwoliłyby przedstawicielom mediów lepiej poznać prezentowane produkcje, dotrzeć do wybranych pokazów czy sprawniej nawiązać kontakt z wystawcami.

Nawet zwykły identyfikator prasowy byłby przydatnym elementem, ułatwiającym rozpoznanie osób relacjonujących wydarzenie.

Przy imprezie tej skali pomocne mogłyby okazać się również wyznaczone godziny prezentacji dla mediów, możliwość wcześniejszego umawiania spotkań z wystawcami czy bardziej przejrzysty system kontaktu z organizatorami poszczególnych stref.

Akredytacja prasowa nie musi oznaczać specjalnych przywilejów, ale powinna stanowić realne wsparcie w pracy dziennikarskiej. W końcu celem obecności mediów jest nie tylko uczestnictwo w wydarzeniu, ale również możliwie rzetelne i kompleksowe przedstawienie go odbiorcom.

Czy wrócę na Poznań Game Arena?

Myślę, że tak.

Pomimo ogromnych kolejek, wszechobecnego hałasu, problemów z zasięgiem i kilku organizacyjnych niedociągnięć, Poznań Game Arena 2026 pozostawiło po sobie naprawdę pozytywne wrażenia.

Różnorodność atrakcji, możliwość poznawania nowych produkcji, powrót do klasycznych gier i atmosfera tworzona przez gamingową społeczność sprawiają, że trudno przejść obok tego wydarzenia obojętnie.

Czy jest przestrzeń do poprawy? Zdecydowanie. Szczególnie w kwestii dostępności atrakcji, zapasów produktów oraz udogodnień dla przedstawicieli mediów.

Nie zmienia to jednak faktu, że dwa dni spędzone na PGA były pełne emocji i ciekawych doświadczeń. To wydarzenie, które potrafi zachwycić swoją różnorodnością, choć momentami przytłacza własną skalą.

A czy następnym razem wrócę z telewizorem? Cóż, zawsze warto spróbować ponownie.

Lubię to! 0
Nie lubię! 0

Streamerka z misją i kontrolowanym chaosem. Lubię symulatory kosmiczne, ciszę między gwiazdami i gry, w których wybór ma znaczenie. Magisterka z produkcji gier? Jest. Podyplomówka z PR i marketingu? Też jest. Teoria teorią, ale najwięcej uczę się tam, gdzie kończy się samouczek, a zaczynają ludzie. Nie przepadam za grami, które traktują gracza jak target. I nie piszę tak, jakby każdy tekst musiał coś sprzedać. Wolę zostawić coś, co zostanie z czytelnikiem na dłużej – nawet jeśli to tylko jedno zdanie.

Copy link